ŹRÓDŁO :http://szgrabowski.kis.p.lodz.pl/Python-podstawy.html
Python to popularny (gdyż prosty, o dużych możliwościach, a zarazem darmowy) język skryptowy, opracowany we wczesnych latach 90. przez Guido van Rossuma.  Link do Pythona : https://www.python.org/download/releases/2.7.8/

W Pythonie można pracować w trybie interaktywnym lub skryptowym.  Ten pierwszy jest bardzo poręczny do nauki języka – wpisujemy polecenie i od razu widzimy efekt.  Uruchom edytor (a właściwie małe zintegrowane środowisko języka) IDLE i wpisz: 3 + 2 (klepnij Enter).  Działa?

Ten sam efekt można otrzymać pisząc: print 3+2.  A także print(3+2).  Jednak w trybie interaktywnym na ekranie jest wyświetlana wartość ostatniego wyrażenia i słowo print nie jest koniecznie.
Arytmetyka typy danych.
Jednym z pierwszych, najprostszych zastosowań dowolnego języka programowania jest użycie go jako kalkulatora.  Python nadaje się do tego celu znakomicie.



Wypróbuj operatory: +, -, *, /, także z nawiasami (okrągłymi), dowolnie zagnieżdżonymi.  Wszystko jasne?  2 ** 3 – daje 8, więc zgadujesz, że chodzi o potęgowanie.  No to teraz wpisz: 11 ** 123.  Duża liczba!  W C, C++, Pascalu czy Javie nie poszłoby Ci tak łatwo z tym obliczeniem (w bibliotece standardowej Javy jest wprawdzie klasa BigInteger, ale daleko jej do wygody Pythona).  Oczywiście operacji na ogromnych liczbach nie wykonuje się często, ale są sytuacje, gdy się one przydają (np. implementacja algorytmów kryptograficznych).



A teraz sprawdź 5 / 3.  Wyszło jak np. w C, prawda?  Żeby otrzymać wynik „poprawny”, napisz 5.0 / 3.  Albo 5./3, albo 5/3.0 etc.  Zgadujesz na czym polega różnica, ale przekonaj się naocznie: wpisz type(5).  A teraz type(5.0).  Wszystko jasne?



Nie tylko stałe / literały mają typy, ale także zmienne w danej chwili przechowują wartości określonego typu.  Napisz:

x = 5

print type(x)   # albo samo type(x)

(po # jest komentarz, do końca wiersza)



x jest zmienną, która w danej chwili przechowuje wartość 5, i jest oczywiście ona typu int.  Możesz przy okazji sprawdzić np. ile wynosi 2*x.



A teraz wpiszmy:

x = 3.1

i znów sprawdźmy typ.  Zmienił się.  Czyli zmienna x jest tylko niejako referencją, etykietą do miejsca w pamięci, które raz może przechowywać liczbę całkowitą, a raz zmiennoprzecinkową, a może jakiś string, albo obiekt dowolnego typu itd.

Wypróbuj zatem:

x = "Abc"

x = 3 + 4j  // liczba zespolona!  Typ "complex"

x = [4, -1.5, "e"]  // lista

x = 5 ** 43

I w każdym z tych przypadków sprawdź typ x.  Co było w ostatnim przypadku?  Powinien być typ "long" (jedyne typy całkowite w Pythonie to int i long).  Wyświetl wartość x. Dostrzegasz literkę L?



Wypróbuj jeszcze operator % (modulo oczywiście) i dzielenie przez zero (jaki efekt?  Wyjątek!).  Liczby zespolone: wykonaj działania, np. odejmowanie, mnożenie, dzielenie.  Te same symbole, tylko argumenty typu zespolonego.  Podstaw pod np. a liczbę 2 + 4j, wypisz a*(3-2.5j).



Python (ściągając z języka C) ma też wbudowaną obsługę systemu ósemkowego i 16-kowego.  Czyli 071 to będzie 1*1 + 7*8 = 57, natomiast 0x3A1 to będzie 1*1 + 10*16 + 3*256 = 929.  Wypróbuj.  Sprawdź też błędne literały, np. 085.



Jak działa instrukcja podstawienia (przypisania), to już wiesz.  Można też podstawiać hurtowo (a = b = c = 3), a co ciekawsze można działać na tzw. krotkach (więcej o nich później), dzięki czemu możliwe są zapisy typu:

x, y = -5, "Ala ma kota"

(sprawdź, co jest pod x i y),

a także

x, y = y, x

co nieraz przecież bardzo wygodne.

Oczywiście krotki mogą być „dłuższe”, np.:

p1, p2, p3, p4, p5 = 2, 3, 5, 7, 11



Znając C, odgadniesz jak działają operatory +=, *=, /= etc. (ale wypróbuj).



Z ciekawostek: w trybie interaktywnym znak _ (podkreślenie) przywołuje wartość ostatniego obliczonego wyrażenia.

Na razie tyle wystarczy

Ostatnio edytowany przez Hoguzzos (2014-07-11 07:56:56)